W&G0 2021

mail: 
biuro(at)poniatowka(dot)pl
tel.: +48 727 918 883

Fundacja Poniatówka Polska 
ul. Władysława Łokietka 20
86-010 Koronowo 
KRS 0000587102 

Rachunek bankowy PKO 
59 1020 1462 0000 7302 0296 9087

Płatności obsługują:

sprawozdania

źródła

dla NGO

zagrodazmiloscido

Wystawa 

drewno

Bez drobiu ani rusz. A ten jest znany od tysięcy lat.

Minorki, Leghorny, Zielononóżki, Oringtony, Plymouth-Rocks'y czy Wyandotty to nie marki aut, ale rasy drobiu.  W okresie międzywojnia rozwijano w Polsce siłą rzeczy rasy polskie - co odzwierciedlają bardziej przyjazne i swojsko brzmiące nazwy - czubatka, siemieniatka, zielononóżka lub antokolka.

Zielononóżki Polskie (ciekawe czy były hodowane w Poniatówkach) należały do kategorii kur lekkich. Dobrze się nosły, nawet zimą.  Osadników mogły interesować w pierwszej kolejności jaja - które w przypadku tego gatunku posiadały skorupkę mało połyskującą, ścisłą, o porach szczelnych, o ubarwieniu żółtawym lub bladocielistym. Drugi aspekt tych kur to jakość mięsa - określana jako "wyborne" albo "pierwszorzędne".

Osada poniatowska w swoim założeniu posiadała okólnik z zadaszeniem oraz kurnik przeznaczone do produkcji drobiu (oprócz kur, również kaczki, gęsi, indycząt i innych).  Warunki do wzrostu takiego ptactwa były wręcz idealne - dostęp do powszechnie występujących roslin - pokrzywy, szczypioru, lebiody czy krwawnika.  Dostęp do zdrowej wody całorocznie zapewniała niezależna własna studnia.

E. Borysewiczówna, Praktyczna hodowla drobiu, Warszawa 1925

15 listopada 2021

Lista artykułów

Polskie dziedzictwo
kulturowe